Under the Sky ~ Ουρανοφωτογραφίες

Ζήτησε και θα σου δoθεί

Υπάρχει ένα ρητό που λέει "όταν θέλεις κάτι πολύ όλο το σύμπαν συνομοτεί για να το κατακτήσεις" ή κάτι τέτοιο =). Ωραίο ρητό, μία καλή ερώτηση είναι αν πιστεύω σε αυτό το ρητό.. η αισιόδοξη πλευρά μου - αυτή που μου δίνεις συνήθως το κουράγιο για ατελείωτες περιπλανήσεις σε πολλά και διάφορα μονοπάτια- λέει πως ισχύει. Η μηδενιστική μου όμως, πλευρά έχει τις αντιρρήσεις της.

Πιστεύω στο πεπρωμένο.. και όχι τόσο στις συμπτώσεις. Παρ όλα αυτά, πιστεύω στην τύχη, ή καλύτερα την καλοτυχία =). Όταν σκέφτεσαι θετικά, προσελκύεις θετικές ενέργειες γύρω σου. Όταν λοιπόν η αισιόδοξη πλευρά μου αναλαμβάνει τα ηνία, ξέρω πως όλα θα πάνε καλά. Ξέρω πως αν ζητήσω κάτι με όλη μου την καρδιά, και αυτό που θέλω έχει λογικό, τότε θα συμβεί. Κάποιοι αυτό το ονομάζουν προσευχή, ίσως και να είναι.

Δεν προσεύχομαι συχνά. Ξέρω πως ο Θεός υπάρχει, το νιώθω, το διαισθάνομαι. Ξέρω όμως πως δεν είναι υπεύθυνος για αυτά που συμβαίνουν σε εμένα και σε εσένα. Κατηγορούμε τον Θεό για τα αρνητικά που βιώνουμε, που βλέπουμε, που έχουν συμβεί.. αλλά ποτέ δεν τον ευχαριστούμε. Αυτή είναι η ιδανική σχέση, ανθρώπου και Θεού; Δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις, εσύ φταις για όλα, εγώ είμαι αθώος αμνός... άρα η μιζέρια μου συνεχίζεται χωρίς ποτέ να σταματάει..

Πιστεύω πως οι προσευχές δεν πάνε προς τον Θεό. Εσύ επιλέγεις που θα καταλήξουν οι προσευχές σου. Όταν "προσεύχομαι" για προσωπική υγεία, δεν θα την ζητήσω από κάποιον Θεό. Θα ζητήσω από την ζωτική ενέργεια που υπάρχει παντού γύρω μας, να περάσει μέσα από εμένα, ή θα ζητήσω βοήθεια από τους οδηγούς μου ή τους φύλακες άγγελούς μου. Όταν θα "προσευχηθώ"για την δική σου προσωπική υγεία, θα την ζητήσω από τους δικούς σου οδηγούς, ή φύλακες, προστάτες ή όπως αλλιώς θέλεις να τους πεις.

Το να προσεύχεσαι απρόσωπα, σε έναν Θεό, βοηθάει πολύ. Γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε, δεν πιστεύεις στην προσευχή. Την κάνεις επειδή έτσι σε έμαθαν, την κάνεις επειδή όλες οι άλλοι μέθοδοι δεν έπιασαν, την λες για να την πεις. Έτσι λοιπόν, μία απρόσωπη προσευχή, για τον Θεό, βοηθάει.. γιατί δεν μπορείς να κατηγορήσεις τον Θεό επειδή δεν σε άκουσε. Μπορείς όμως να πεις πως "οι προσευχές δεν πιάνουν".

Πότε ζήτησες κάτι με την καρδιά σου; Ακόμη και όταν μιλάμε στον εαυτό μας, είτε μέσω των σκέψεών μας ή με την ομιλία μας.. ποτέ δεν του ζητάμε κάτι με την καρδιά μας. "Θέλω να διαβάζω περισσότερο, θέλω να αδυνατίσω, θέλω να παχύνω, να ψηλώσω, να ομορφύνω"... "θέλω ό,τι δεν μπορώ να γίνω για να νιώθω πως ανήκω κάπου, που στην ουσία δεν ανήκω".. Δοκίμασες ποτέ να πεις στον εαυτό σου "ξέρω πως σου ζητάω πολλά, αλλά βοήθησέ με να τα καταφέρουμε"; Δοκίμασες να πεις στον εαυτό σου.. "ξέρω πως σε καταπονώ κάθε μέρα, αλλά όταν τελειώσω μαζί σου, θα είσαι πραγματικά όσο όμορφος νιώθω πως είσαι"; Και αν τα έκανες αυτά, πώς ανταποκρίθηκε ο εαυτός σου; Υπάρχει πολύ δύναμη μέσα μας όταν κάνουμε τον κόπο να κοιτάξουμε εκεί. Υπάρχει πολύ δύναμη γύρω μας, όταν κάνουμε τον κόπο να κοιτάξουμε εκεί. Άρα γιατί νιώθουμε συνεχώς αδύναμοι και μόνοι; Γιατί δεν ξέρουμε να ζητάμε, και όταν ζητάμε, ζητάμε λάθος πράγματα.

Αναλλωνόμαστε στο να κατηγορούμε τους άλλους γύρω μας, είτε αναφερόμαστε σε κάποιους γενικότερα ή σε κάποιο κοινωνικό σύνολο. Όλοι έχουν ευθύνες, εκτός από εμάς. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ζήτησες συγνώμη; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ζήτησες συγνώμη στον εαυτό σου;
Μία παλιά μου φίλη, μου διάβασε κάποτε μία φράση που της είχε κάνει εντύπωση... "βάζε πάντα στόχο το φεγγάρι, ακόμη κι αν αποτύχεις θα είσαι πάντα κοντά στα αστέρια". Ζήτησε.. ζήτησε κάτι με σύνεση.. μην ζητήσεις χρήματα και ομορφιά.. αυτά έρχονται και φεύγουν και στην ουσία μετρούν λιγότερο από οτιδήποτε. Ζήτησε αγάπη, υγεία, εσωτερική ομορφιά.. ζήτα τα ίδια για εσένα και για τους άλλους.. μην ντρέπεσαι.. μίλα στον Θεό, όποτε νιώθεις πως θες να το κάνεις. Μίλα στον φύλακα άγγελό σου.. είναι πάντα δίπλα σου και σε βοηθάει όπως και όσο μπορεί. Μίλα και σε εμένα, γιατί δεν θα σου έγραφα, αν δεν ήθελα να σε ακουσω =).

Γεύσεις απ το Χωριό μου ~ Tastes from my village

Εν Δελφοίς

Vampire in You by Universal Poplab

Και στα Ελληνικά

Γιατί "κυάμων απέχου";

Μία από τις πυθαγορικές αρχές είναι η αποχή από τα κουκιά. Γιατί όμως η αποχή από τα κουκιά είναι τόσο σημαντική;

Στις σημειώσεις του βιβλίου του Ιάμβλιχου "Πέρι Πυθαγορικού Βίου" υπάρχει η εξής αναφορά.

[...]Η πιο γνωστή πυθαγορική αρχή είναι η αποχή από τα κουκιά, ειδικά τα φρέσκα και κυρίως τα μελανόχρωμα, των οποίων η οργαβική σύσταση (τόσο του ίδιου του καρπού όσο και της γύρης που έχουν τα λουλούδια πριν γίνουν καρποί) περιέχει στοιχεία που ομοιάζουν με αυτά του ανθρωπίνου αίματος, με αποτέλεσμα κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες (κληρονομικά χαρακτηριστικά) να προκαλούν κυάμωση [αλλεργική αντίδραση, αιμολυτική αναιμία, "φουσκωμα και διαταραχή", που μπορεί μάλιστα να είναι θανατηφόρα.]

Για τον λόγο αυτό και η θεά Δήμητρα, θέλοντας να ανταμείψει τους Φενεάτες της Αρκαδίας για τη φιλοξενία που της προσέφεραν, τους έδωσε όλων των ειδών τα όσπρια, αλλά τους απαγόρευσε να σπέρνουν κουκιά. [Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο πρώτος που τόλμησε να σπείρει "ακάθαρτα" κουκιά ήταν κάποιος Κυαμίτης, του οποίο το ιερό βρίσκεται κοντά στον Κηφισό ποτομά. Παρόμοια στάση, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, φαίνεται να τηρούσαν και οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι "δεν τα σπέρνουν στη χώρα τους, και όσα φυτρώνουν, ούτε ωμά τα τρώνε ούτε μαγειρεμένα και μάλιστα οι ιερείς δεν θέλουν καν να τα δουν γιατί λένε ότι δεν είναι καθαρά όσπρια" )Ηροδότου Ιστορίαι, Β 37, 5).

Σύμφωνα με τους αρχαίους, οι γερτοί μίσχοι των κουκιών υποδεικνύουν στις ανθρώπινες ψυχές το δρόμο από τον κάτω κόσμο στον αποπάνω και για τον λόγο αυτό σε πολλές περιοχές (Λακρίδα, Θράκη, Κρήτη, Αμοργός, Κύπρος) χρησιμοποιούσαν τα κουκιά για μαντικούς σκοπούς (κυαμομαντεία: ρίξιμο των κουκιών πάνω σε μία επιφάνεια και ερμηνεία των σχημάτων που σχηματίζει η διάταξή τους με το παίσιμο).

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ για τους ΜΥΘΟΥΣ για την ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΜΥΘΟΣ 1ος
«Τι πήγες κι έδωσες αίμα; Κανόνισε να σου συμβεί τίποτε καμιά μέρα. Εγώ, πάντως δεν εμπιστεύομαι κανέναν όσον αφορά την υγεία μου.»
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η ασφάλεια και η υγεία του δότη είναι απόλυτα εξασφαλισμένες. Ο υποψήφιος υποβάλλεται σε πλήρη ιατρικό έλεγχο που περιλαμβάνει τη λήψη του ιστορικού, τη μέτρηση του αιματοκρίτη, της αρτηριακής πίεσης, των σφυγμών. Σε περίπτωση που για κάποιο λόγο κριθεί ακατάλληλος αποκλείεται αυτομάτως από την αιμοδοσία. Η διαδικασία αυτή έχει τεράστια σημασία, διότι εξασφαλίζει την υγεία τόσο του δότη, όσο και του λήπτη.

ΜΥΘΟΣ 2ος
«Γιατί να δώσω αίμα ; Δεν τρελάθηκα, να κολλήσω καμιά ασθένεια (AIDS, Ηπατίτιδα κλπ.). Τόσα ακούμε και βλέπουμε καθημερινά και μετά βγαίνουν στα παράθυρα της τηλεόρασης να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Όλα τα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά την αιμοληψία είναι αποστειρωμένα, μιας χρήσης και ανοίγονται μπροστά στον αιμοδότη. Επομένως, κάθε φόβος για τη μετάδοση ασθένειας είναι αβάσιμος και παράλογος.

ΜΥΘΟΣ 3ος
«Καλά, πάλι έδωσες αίμα ; Εγώ πάντως δεν συμφωνώ που πας κάθε τόσο. Για να σου δώσει τόσο ο Θεός, κάτι θα ξέρει».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Ο όγκος του αίματος που λαμβάνεται είναι μόνο το 1/20 του συνολικού όγκου αίματος του ανθρώπου. Η αναπλήρωση του χαμένου όγκου γίνεται σε 10 μόνο λεπτά, ενώ ο όγκος του πλάσματος αποκαθίσταται σε 12 ώρες και τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε 1 μήνα περίπου. Εξάλλου, η αιμοδοσία είναι και ωφέλιμη για τον οργανισμό κάθε υγιούς δότη, διότι κινητοποιείται ο μυελός των οστών του, για την παραγωγή νέων κυττάρων αίματος.

ΜΥΘΟΣ 4ος
«Είναι πολύ απλό λέει, μόνο 10 λεπτά. Απλό είναι να υποβάλλεσαι σε τέτοια ταλαιπωρία, να πονάς τόση ώρα».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Ο πόνος της βελόνας διαρκεί όσο διαρκεί το τσίμπημα, δηλαδή μια στιγμή. Την υπόλοιπη ώρα, ο αιμοδότης, απλώς ανοιγοκλείνει τη γροθιά του, προκειμένου να διευκολυνθεί η φλεβική επάνοδος του αίματος. Κατά συνέπεια μόνο, όχι δεν πονάει, αλλά αντίθετα νιώθει ένα μοναδικό συναίσθημα ικανοποίησης και συμπαράστασης στον άγνωστο συνάνθρωπο που υποφέρει.

ΜΥΘΟΣ 5ος
«Εμείς, στην οικογένειά μας δεν είχαμε ποτέ ανάγκη σε αίμα. Αν τύχει, θα δούμε τί θα κάνουμε».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η αδιαφορία είναι ολέθρια. Ας αφήσουμε τη νοοτροπία της ανευθυνότητας. Ας μην επαναπαυόμαστε στην ιδέα ότι δεν πρόκειται να συμβεί σε μας. Ας σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και ας δείξουμε με τον καλύτερο τρόπο την υπευθυνότητα και την ανθρωπιά μας. Αρκεί να θυμόμαστε ότι υποψήφιος αιμοδότης είναι κάθε υγιής άνθρωπος, υποψήφιοι δέκτες, είμαστε όλοι.

ΜΥΘΟΣ 6ος
«Εντάξει, θα δώσω κι εγώ κάποτε, δεν είναι ανάγκη να το κάνω τώρα».
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η αναβολή μπορεί να περιμένει. Η ανάγκη για αίμα των ανθρώπων που το χρειάζονται, δεν περιμένει ποτέ. Αφορά εσένα, αφορά όλους μας. Δέκα λεπτά προσφοράς ζωής δεν σε βγάζουν από το πρόγραμμά σου, δεν πάνε πίσω τις δουλειές σου, δεν χαλούν τις διακοπές σου. Αντίθετα, η προσφορά σου αποδεικνύει τη θέλησή σου να συμμετάσχεις σε μια κοινή προσπάθεια. Δεν υπάρχουν αρμόδιοι, είμαστε όλοι υπεύθυνοι.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε ολόκληρο το άρθρο εδώ